Sıcak presten yeni çıkmış bir epoksi kalıplama bileşiğinin sert krom-kaplama levhasından temiz bir şekilde çıkması gerekir. Ancak bunun yerine yapışır, yırtılır ve inatçı bir kalıntı bırakarak hurdanın artmasına ve temizlik süresinin artmasına neden olur. Bunun temel nedeni kromun kendisi değil, yüzeyinin mikroskobik dokusudur. Çok pürüzlü bir yüzey, kürlenmiş epoksi için Velcro gibi davranarak yüzeyin yüzeyini temelden değiştirir.sert krom merdane ayırıcı epoksi kalıplama bileşiğidavranış.
Yüzey Topografyası ve Serbest Bırakma Mekanizması
Sert krom kaplama, yüksek sertliği, aşınma direnci ve termal stabilitesi nedeniyle kalıplama plakalarında yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak-kaplamalı yüzeyler nadiren kusursuz biçimde pürüzsüz olur. İşlem parametrelerine ve kaplama sonrası bitirme adımlarına bağlı olarak-, yüzey pürüzlülüğü (Ra) değerleri genellikle yaklaşık 0,4–0,8 µm aralığına düşer.
Bu ölçekte yüzey görsel olarak pürüzlü değil ancak işlevsel olarak yapılandırılmıştır. Kürlenmiş epoksi, kalıplama sırasında mikroskobik vadilere akar ve katılaşma sırasında mekanik olarak yerine kilitlenir. Kromun tepeleri ve vadileri, epoksi için mekanik bir tuzaktır ve yalnızca kimyasal değil, doğası gereği son derece mekanik olan, birbirine kenetlenen güçlü bir yapışma mekanizması yaratır.
Kaba Kromun Epoksi Yapışma Üzerindeki Etkisi
Hafif mat veya az{0}}parlak bir krom yüzey kullanıldığında, serbest bırakma süreci tutarsız hale gelir. Özellikle yüksek basınç veya daha uzun bekleme süresi olan bölgelerde lokal yapışma sıklıkla gözlemlenir.
Yetersiz salınmaya katkıda bulunan temel mekanizmalar şunları içerir:
Epoksinin yüzey pürüzlerine mekanik olarak kenetlenmesi
Yapışma için artırılmış etkili yüzey alanı
Bozulmuş reçine kalıntılarının mikro-çukurlarda tutulması
Kalıptan çıkarma için daha yüksek soyma kuvveti gerekir
Bir profilometre kullanılarak ölçülen Ra'daki küçük değişiklikler bile, yüksek- iş hacmine sahip kalıplama operasyonlarında kalıptan çıkarma davranışını önemli ölçüde değiştirebilir.
Güvenilir Ayırma için Optimize Edilmiş Yüzey Son İşlemi
Yüzey pürüzlülüğünün azaltılması ve mekanik sabitleme alanlarının ortadan kaldırılmasıyla iyileştirilmiş ayırma performansı elde edilir. 0,1 µm veya daha düşük Ra değerlerine sahip cilalı krom yüzey, epoksi yapışma yollarını en aza indiren neredeyse-aynaya yakın bir yüzey oluşturur.
Bu bitiş seviyesinde, yüzey mekanik bir arayüzden ziyade,-reaktif olmayan bir sınır gibi davranarak hem yapışma gücünü hem de kalıntı oluşumunu azaltır.
Daha yüksek-performanslı uygulamalarda genellikle ek bir yüzey işlemi uygulanır:
Cilalı kromun üzerine bir PTFE kuru-film yağlayıcı kaplama uygulanır
Kaplama, stabil, düşük-sürtünmeli bir serbest bırakma katmanı oluşturmak için termal olarak kürlenir
Geriye kalan mikro-gözeneklilik etkili bir şekilde kapatılarak reçinenin sabitlenmesi önlenir
Sert, aşınmaya-dirençli krom alt tabaka ile düşük-enerjili PTFE-bazlı üst katmanın bu kombinasyonu, dengeli bir dayanıklılık ve ayırma verimliliği sistemi sağlar.
Süreç ve Performans Etkileri
Pürüzlü ve cilalı krom yüzeyler arasındaki fark yalnızca kozmetik değildir. Epoksi kalıplama bileşiğinin işlenmesinde aşağıdakileri doğrudan etkiler:
Döngü süresi kararlılığı
Temizleme sıklığı
Parça yırtılması veya yapışmasından kaynaklanan kusur oranı
Uzun-dönem merdane aşınma modelleri
Düzgün bir şekilde bitirilmiş bir yüzey, tekrarlanabilir kalıptan çıkarma kuvvetleri sağlar ve hem takım hem de kalıplanmış parçalar üzerindeki mekanik gerilimi azaltır.
Çözüm
Sert krom merdanenin ayırma performansı, mikroskobik topografyası tarafından belirlenir. Ra 0,4–0,8 µm aralığındaki yüzey pürüzleri mekanik kilitlemeyi desteklerken, Ra 0,1 µm'nin altındaki cilalı yüzeyler yapışmayı önemli ölçüde azaltır. PTFE-bazlı kuru-film yağlayıcıyla daha da geliştirildiğinde son derece güvenilir, düşük-bırakma-kuvvetli bir arayüz elde edilir.
Epoksi kalıplamada mükemmel parça, kontrolsüz yapışmanın yerini kontrollü topografyanın aldığı mükemmel pürüzsüz bir yüzeyden doğar.
